به همین سادگی
آقا ...!٬ من سوال دارم....کسی این طرفا هست جواب مارو بده....؟/ من اصلا اهل سیاسی بازیو این جور حرفانیستم...همون موقعشم بی قیل و قال به یه ادم صاحب سبک رای دادم....دلیلی هم نمی دونم بگم مثلا به محسن رضایی رای دادم سوال من یه چیز دیگه ست..................... می خوام فلسفه اضافه شدن بعضی پیشوند هارو به بعضی اسمها بدونم.... "حجت الاسلام...."ُ، " آیت الله " و .... چند سال پیش ، هر جا اسمٍ این آ قا* را می دیدیم...کنار اسمش یه حجت الاسلام بود.... ( *: گفتند که اسم این آقا رو نبرم....حالا فرض ، که بدونید این آقا کی هست و رئیس کجاست...چه فرقی به حالتونو می کنه...شما خودت تشخیص میدی مصلحت ها رو ...نیازی نیست به توضیح که.......نظام و غیر نظام هم نمی خواد) بعد گفتند آیت و نشان خدا ست....! قبل اسمش بگذاریم" آیت الله."...حالا راست و دروغش پای خودشون..... بعدشم توی شوی تلویزیونی....آبروی خودشو و خانوادشو ریختند.... حالا اینا بماند..... سوال من اینه...چطور ممکنه به یکی اول بگن....: حجت الاسلام والمسلمین.... بعد بگن آیت الله ... .... .... (کلی با شکوه ) بعدش بگن ...آقای فلانی ....بعد یواش یواش دارن آقاییشم ازش بگیرن....!! در حالی که ....( بی خیال! بگذریم ) یه طرف قضیه می لنگه..... می خوام بدونم ....اونموقع درست صداش می کردن...یا الان...؟ چند در صد ادمایی که الان این پیشوند هارو دارند.....به درستی نشانه ی خدا و سند اسلام هستند....؟ ............................. حالا هی می گویی باور کنم که اتفاق خوبی در راه است..... ...(!) می گویی این همــــــــــــــه روز هست توی تقویمٍ رومیز ی که هنوز ورق نخورده... می گویی آسمان را نگاه کنم حتا اگر پراز گرد ریز وغبار غریبه خاک هم باشد پشت آنهمه "نمی دانم های دور "، چیزی هست که دلم را گرم می کند. ....! می گویی پای این ثانیه هایی که صبور نیستند خدا برایم دعا می کند! حالا هی می گویی اگر کمی حوصله کنم ....اگر کمی حوصله کنم ....اگر کمی....فقط کمی... ... --- * جمله ات تمام نشده...حوصله ام سر می رود.و..... ... .... ............... ...و می روم سراغ کتابی که این روزها می خوانمش روی ماه خداوند را ببوس".... * * اینم یه نکته .....کلیک کنید
| Design By : Night Skin |
گفتی"آفتاب- ندیده" میخواهی،
پنجره ها را بستم
میان من و خورشید فاصله افتاد...
کمی چتر میخواهم...
دلم هی گیر می کند به قطره های بارانی...
...!
×××
مادرم می گوید" یک شب پاییزی، تو را درد و درد را فریاد کشیدم...نزدیکی های سحر، تو برایم گریه کردی"
وصبح روز پنجم آبان، بااولین گریه های من ،
همه خندیدند واین نخستین اصل متناقض زندگی بود
که با آن روبه رو شدم...
...
